weekend kamperen 25-26 april Jackson CA

Tot onze verbazing sliep Tjerk op zaterdagochtend 25 april lang uit. Wat bleek: hij voelde zich niet lekker, met hoofdpijn en buikkrampen. Tijdens zijn dutje daarna gingen Erwin en Hidde naar kantoor omdat Erwin daar nog iets moest regelen en pakte ik de spullen en de auto in (hm, klinkt bekend). Nadat Tjerk monter en redelijk opgewekt, en met zin om te gaan kamperen, wakker was geworden, hebben we ook de kinderen ingeladen en zijn we vertrokken richting Jackson, een klein stadje op twee-en-half uur ten noord-oosten van ons, richting Lake Tahoe.

Ons doel was uiteindelijk het vlakbij gelegen Indian Grinding Rock State Historic Park. Daar gingen we kamperen met Peter en Bregt, Erwin's ouders, en oom Frans en tante Henny, die met z'n vieren door California trekken.

Onderweg moesten we een keer stoppen om Tjerk wat frisse lucht te geven en wat tijd op het toilet. Hij wilde het liefst weer terug naar huis, zo beroerd voelde hij zich, maar toen waren we al ruim twee uur onderweg.

We kwamen aan op een camping in het bos, wat prachtig is om te verblijven maar wat het lastig maakte om een vlakke plek te vinden voor de tent waar Erwin en ik in sliepen, terwijl de jongens weer in het bovenste bed in de camper mochten!

Terwijl ik even lekker in m'n eentje heb liggen lezen, gingen de mannen met pake en beppe en oom en tante op sjouw. Bomen, stenen en steentjes, grasveld en bal bleken voor Tjerk en Hidde allemaal interessanter dan de grinding rocks waar het park naar vernoemd is. Dat zijn grote platte stukken rots waar kleine en minder kleine kuiltjes ingesleten zijn door al die keren dat de vrouwen van de Indianen-stammen die in dit gebied gewoond hebben, hier hun granen en zaden hebben gemalen, te vergelijken met het gebruik van een vijzel.

We hebben lekker gegeten van mijn nieuwe succes-recept, behalve Tjerk die al in slaap was gevallen en dus helaas het toetje heeft gemist van marshmellows op een stokje boven het vuur dat Hidde en beppe Bregt met veel enthousiasme in de speciaal daarvoor bij elke kampeerplek geplaatste ijzeren ton hadden gemaakt. Echte 's mores waren het niet: we hadden wel de crackers erbij, de chocolade ontbrak. Maar wel lekker!

De volgende dag 26 april was het meteen bij het wakker worden al een prettige temperatuur. Na het ontbijt, terwijl de grote mensen afwasten en inpakten, wilden Tjerk en Hidde weer een fikkie stoken, natuurlijk. En beppe Bregt ook! Dus daar togen ze gedrieen het bos in om takken te halen, zangeresjes en denne-appels die ook lekker branden.

Na de koffie, thee en limonade zijn we naar het museum in het park gegaan. Daar was informatie, met foto's, over de geschiedenis en het leven van de Indianen in dit gebied. Hidde was snel uitgekeken, Tjerk bleef en had al heel snel het boren met de pompboor in de vingers, wat 'ie later trots aan ons liet zien.

Hidde vermaakte zich intussen bij een beekje.

Buiten waren tipi's en een verenigingsgebouw nagebouwd: prachtige houten constructies met balken, die Bregt deden denken aan de manier waarop de oude boerderij van haar ouders was gebouwd, en overdekt met boomschors.

In Jackson zijn we nog even door de winkelstraat gelopen: een authentieke 'western' straat, zoals je die in films ziet. Het deed ons wel een beetje aan Volendam denken en de authenticiteit was twijfelachtig: we zagen een mooie oude geval in aanbouw en dat leek gewoon een in de juiste vorm gezaagde houten plaat die aan de voorgevel van het huis was bevestigd.

Toen we van de parkeerplaats naar deze winkelstraat liepen, zagen we echt authentieke gebouwen: een rijtje huizen en voormalige (?) winkels die bijna op instorten stonden.

We zijn midden op de middag vertrokken, Peter en Bregt en hun reisgenoten naar de volgende camping en wij terug naar huis, waar we op tijd voor het avondeten weer aankwamen.

weekend 17-20 april

Heerlijk weekend gehad met uiteenlopende activiteiten.

Op vrijdagmiddag ben ik meteen uit school met Tjerk en Hidde naar het plaatselijke zwembad gegaan. Het is een van de weinige zwembaden in het lint van cities hier dat ook in de winter open is, omdat het niet meer door de gemeente maar door een private organisatie wordt beheerd. Erg prettig, het is maar tien minuten fietsen.

Het was genieten onder de zon in het warme water.

Thuis zelf pizza gemaakt - het kant & klare deeg gekocht bij Trader Joe's.

Nadat we de jongens naar bed hadden gebracht, tassen en de auto ingepakt omdat we zaterdag al vroeg vertrokken.

Om kwart voor 7 reden we naar Laguna Seca Raceway, vlak bij Monterey. Het terrein van het circuit wordt jaarlijks voor vier dagen omgetoverd tot een waar fietsersparadijs. Er zijn wedstrijden in diverse categorieen: weg, mountainbike, downhill, bmx/stunten, en tientallen stands met natuurlijk veel gratis dingen, van bidons en t-shirts en stickers tot koe-bellen! Erwin deed mee met een 20-mijl mtb-tocht. Een van de mededelingen voor het vertrek van de deelnemers was dat bij het eerste standje het meeste eten was, en dat je daar zelf lekkere sandwiches kon maken. Huh? Erwin en ik keken elkaar verwonderd aan - tijdens een mountain bike-tocht afstappen om broodjes te smeren?!

Erwin belde al relatief snel om te zeggen dat hij aangekomen was en te vragen waar op het terrein wij waren, zodat hij naar ons toe kon komen. Wij zaten naast een tent met wielen en vorken, op het grasveldje waar de opblaas-glijbaan stond waar de jongens misschien wel honderd keer op en af zijn geweest. En -speciaal voor de NFA'ers van de DTC en de zgn Ardennen-club Smit c.s.: Erwin was als eerste over de streep! - maar goed, voor genoemde mannen zal dat niet helemaal een verrassing zijn geweest?!

Het was een prachtige tocht geweest door een schitterend landschap, erg groen nu na de winter en vrijwel tegen het duin-gebied aan - we zaten vlak aan de kust.

Om 12 uur begonnen de races voor kinderen. Hidde had aangekondigd dat hij van deelname zou afzien als er scherpe bochten in het parcours waren, want hij zou niet gaan remmen omdat 'ie dan natuurlijk niet zou winnen... De kinderen startten per leeftijd, Hidde's groep was eerder aan de beurt. Met een fanatiek koppie scheurde hij andere deelnemers voorbij en door de bochten, waarvoor hij toch maar wel afremde - we hadden gezegd dat hij best zou kunnen winnen als hij iets minder zou remmen dan de anderen - en kwam als derde over de streep.

Ook Tjerk racete zo hard hij kon en eindigde in zijn race als vierde.

Helaas startten beide jongens in een slechte uitgangspositie, aan de buitenkant. En de race bleek slechts 1 klein rondje te zijn, dus op het moment dat iedereen lekker op gang was, moesten ze alweer stoppen.

Aan het eind kregen alle deelnemers een prachtige medaille.

Het was inmiddels midden op de dag en heet geworden, en omdat de kinderraces werden gehouden op een terrein waar zand lag, was alles en iedereen inmiddels ook behoorlijk stoffig. Erg leuk was dat na de races op hetzelfde terrein een aantal 'stunts' werden neergezet: een grote wip om overheen te reden - dat deden Tjerk en Hidde op het pleintje in Werkhoven met buurjongens en vriendjes jaren geleden al, dus dat was een makkie - en een soort brug, en smalle planken.

Daarna hebben we lekker in de schaduw onze lunch gegeten.

Tijdens een rondje langs de kraampjes van het terrein kreeg Tjerk z'n eerste fietsbroek, en ontdekten we een ander terrein waar stuntfietsers aan het oefenen waren voor hun wedstrijd, later die middag, en waar voor kinderen ook een parcours was uitgezet.

Terwijl Hidde en ik als doorgewinterde festivalgangers op het grasveldje voor de band hingen, was Tjerk al aan z'n rondjes begonnen. Sommige stunten liep hij eerst, maar toen Hidde en ik kwamen denderde hij overal op z'n fiets overheen. En Hidde volgde. Ze bleven rijden tot om een uur of vijf de baan dicht ging zodat alles kon worden voorbereid voor de wedstrijd.

We hebben onderweg bij een Thai heerlijk en te veel gegeten en thuis de jongens slapend in bed gelegd.

Zondag zou het een warme dag worden, 32 graden en dat voelden we al bij het late opstaan - Erwin en ik hadden uitgeslapen terwijl de jongens film keken en Uno speelden. We zijn met onze Nederlandse vrienden naar het Shoup Park in Los Altos gegaan. Kleden neergelegd in de schaduw van de boom vlak langs het beekje waar nu nog water doorheen stroomde en waar onze kinderen zich bij de anderen voegden die al lekker met emmers en schepjes en stokjes en steentjes aan het spelen waren.

Onze kinderen hebben tussendoor ook nog rondjes gefietst en in de speeltuin gespeeld terwijl wij, de ouders, onder andere stiekum gekoelde witte wijn dronken.

Thuis heeft iedereen bij wijze van pizza een naan-broodje mogen beleggen en daarna hebben de mannen in bad gezeten om de modder af te weken.

Het was warm in huis. Het is weer wennen.

Ook vandaag wordt het weer 32 en morgen zelfs 34 graden. Dus doe ik 's ochtends rond 8 uur de ramen dicht om de warmte van de dag buiten te houden, en aan het eind van de middag alle deuren en ramen open. Gelukkig blijft de slaapkamer van de jongens ook in de zomer relatief koel - in ieder geval niet zo heet als de onze die uren in de volle zon ligt.

Het is bijna tijd om de sprinklers weer aan te zetten omdat het gras nu merkbaar droger is. Onze mooie wijnvaten hebben nog twee regenbuien gehad en zijn nu voldoende gevuld om water uit te putten voor onze plantjes.

De paashaas heeft afgelopen weekend onze zelfbeschilderde eieren verstopt en ook nog vier kadootjes: blikjes waarin stekjes of zaadjes van plantjes zitten: basilicum, cilantro/koriander, viooltjes en zonnebloemen. Vorig jaar hadden we de zonnebloemzaadjes geplant die we van J uit Werkhoven als afscheidskadootje hadden gekregen. Er waren kleine plantjes uitgekomen waar we goed voor zorgden maar toen we een weekend weg waren geweest, zijn ze verbrand. De zon is hier zo veel heter dan in Nederland: zelfs wasknijpers breken spontaan van de hitte.

Grappig om te zien is dat het zelfs op parkeerplaatsen zichtbaar is dat het warmer wordt. Mensen proberen altijd om zo dicht mogelijk bij de ingang van winkels te parkeren, nu doen ze dat nog steeds, maar dan ook nog bij voorkeur in de schaduw. Zelfs verkiezen ze nu de parkeerplaats in de schaduw boven de plek het dichtst bij de deur.

Tot zover. Hidde en ik gaan schoonmaken voordat het te heet wordt, en dan boodschappen doen, waarbij we bij voorkeur in de schaduw parkeren.

Zo deden we dat ook vanmiddag. En toen we terugkwamen uit de winkel met onder andere badslippers voor beide jongens en een mooie rooie zwembroek voor Tjerk omdat zijn vorige nu toch echt versleten was, gaf het klokje op het dashboard in de auto een temperatuur aan van 39 graden. Hidde en ik hebben binnen geluncht omdat het buiten te warm was, zelfs onder het dak van de patio. Een voordeel is dat ik wel vier wassen op een dag kan doen, en dat aan het eind van de dag alles droog is.

Nu zwembroeken aan en auto's wassen, en elkaar lekker natspuiten. Yeah!